Biz O'na hiç arkamızı dönmedik,ama Aşk ısrarla yüzümüze bakmıyordu...
Satırlarca gözyaşı biriktirmeyi aşktan sanıyorduk..
Kader aciz oyunlar kuruyor, yine de her oyunda kazanan o oluyordu...
Kaç iklim gömdük bir yağmura?
Sağanaklar bizi bir türlü bulmuyordu...
Yitip gitmek üzereydik, Aşk inatla yüzümüze bakmıyordu..
Ve senin gözbebeklerinden ışığını çalmıştı eylül, belki de küskünlüğü bundandı haziranın..
Bilmiyorduk...

Dizlerimizin yaralarından, düşlerimizin yaralarını sarmaya vaktimiz olmadı bizim..
Hep aşka kalkıp, yüzsüzlüğüne düşüyorduk..
Usanmayı hatırlamıyorduk...
Hep bir olmak için aldık nefesi, oysa ikimizin gökyüzü farklıydı...
Senin gecen, benim sabahımı sevmezdi..
Bende senin gecene yüzgörümlüğü yıldızlar çizmekten yorulmuştum...



Gel zaman-Git zamanlar bitmezdi, fakat biz ne gelebiliyor ne de gidebiliyorduk..
Yerimizde saymayı aşktan sanıyorduk, Aşk yüzümüze bakmıyordu..
Şakası yoktu, hiçbir zamanda olmadı...
Ne zaman zorlasak, intiharları diziyordu sıra sıra aramıza..
Birinden kurtulsak diğerinde ölüyorduk...
Gazetelerin üçüncü sayfa haberlerine bile yazılmıyordu adımız..
Oysa biz ölmeyi de Aşktan sayıyorduk...

Ezeliydi düşmanlığımız..
Ateşle barut misali...
Sen yandıkça ben kül olabiliyorken, ben yanarken sen ateş olmayı seçiyordun..
Ve düşmanlığımız bitmiyordu bir türlü...
Kendimizi yakmayı Aşktan sayıyorduk biz, fakat o yüzümüze hiç bakmıyordu...
Ne zaman gözlerini ayırsan gözlerimden..
Silahlarını kuşanıp dilinin ucundaki sözcüklerde pusuya yatıyordu...
Ben vuruluyordum, masal kanıyordu, sen bilmiyordun...




Ve birgün Aşk masalı vurdu !

Yavaş yavaş elini eteğini çekti hayat, kavak yelleri yerini poyrazlara bıraktı..
Uykularımız huzursuzdu..
Kırılıp dökülmelerimizin mecazi anlamı kalmamıştı ve tabiri caizimiz hala kayıptı...
Sen susmuştun, ben avaz avaz koynundaydım kelimelerin..
Tarifsizliği Aşktan sayıyorduk, bölük bölçük tutunuyorduk kıyılarına..
Ama O ısrarla yüzümüze bakmıyordu...



Biz O'na arkamızı hiç dönmedik oysa...
'' Yüzümüz birbirine haramdı..''

Son kez bakayim yar gözlerine
Habersizce masalin sonu gelmis yine



Gidecegini duydugumda dondum kaldim
Agladim karsinda yalvardim yakardim



Senden son bir sans istiyorum
Yasananlarin hatirina
Bu kadar vicdansiz olma



Seni gülüm diye koklarken
Yaninda bile özlerken
Uykunda bile izlerken
Nasil giderim



Ah yalan askim hersey yalan
Vazgeçilmezim sensiz bu hayat haram



Allahim yarim göz göre göre gidiyor



Ne olur yardim et kuluna içim yaniyor



Bir hata yaptim seni kaybettim
Dönmesende melek yüzlüm yine beklerim


Vazgeçilmezim - Baha

Gözlerine Şiirler Dökeceğim


Seni bir gün seveceğim
Haberin bile olamayacak...
Yalnızlığımı resminle paylasacağım
Anlamayacaksın...
Gözlerine şiirler dökeceğim
Okumayacaksın...
Her şey istediğin gibi dostça kalacak
Bir gün yollar ayrılırsa
Vedasız çıkacağım hayatından





Gittiğimi farketmeyeceksin
Dedim ya haberin bile olmayacak
Acılarının ortağı mutluluğunun
Parçası olacağım etkilenmeyeceksin
Belki sende seveceksin
O zaman ben olmayacağım yanında
Üzüleceksin...
Anılarda ara beni yalancı saatlerde
Sonbaharda bul beni
Seviştiğimiz gecelerde!
İstemiyorum... hayır! Sevme beni yakışmaz
Yabancıyız dedik ya bir kere..





Ne aşkımsın sen ne de arkadasım
Sen bir yalan sen bir masal
Sen benim en saklı hikayemsin
Anlatamadığım...
Başlangıcını bilmediğim geleceğini kestiremediğim
Sen en huzunlu kafiyelerimde yaşıyorsun
sen benim en riskli şiirimsin
sonunu getıremediğim...





Dalınca resimlerine bir tuhaflık sarıyor
anlayamıyorum...
bazen cosuyorum bazen de hissizim sana dair
ne zaman cevap bulur bu soru bilmiyorum
bildiğim seni bır gun seveceğim
farkedemeyceksin...
aylar mevsimler yıllar gececek
belki unutulacak yuzum
aldırmayacağım...
Ama hep içimde kalacak
o en tatlı hüzün...
adı hiç olmayacak sensız gecelerin
ben bu dizeleri yasarken
sen uyuyor olacaksın
sızlamayacak için...





Geceler üşütecek belki de beni
yalnızlık üstüme devrilecek
saatler yokluğunu vuracak
çayımı yudumlarken açacağım penceremi
gözlerin çağıracak uzaklardan gelmeyeceğim.....
elbet bu kente kış gelecek
aylardan ocak üşüyeceğim
sen gittiğinde bu sokaklara karlar yağacak
seni bir gün seveceğim
haberin bile olmayacak....





Bilmem nereye kadar gider bu bilinmezlik
bu avuntu surer mi yıllarca?
yarına bir sey kalmaz belki...
belki de hiç beklenmedik anda doğar o güneş
sakıncalı bir hayalsin sen gerçekleşmesini istemediğim
ve sokmuyorum senı gecelerıme
en güzel rüyamsın sen
yasarken gormediğim...





Ellerımı saclarında gezdirdiğimde hıssetmeyecek
adına beste yaptığımda dınlemeyeceksin....
ve bu şiiri ben dahil kimse okumayacak
seni bir gün seveceğim
haberin bile olmayacak.....
ve gun gelecek senı sevdiğimi
yaralı akşamlara doktuğum mısralara
en aydınlık sabahlara söyleyeceğim
ama sana asla.....!

Okan Savcı

Git hadi git ciğerim yanıyor
Son gece bu beni sevsen ne olur
Kim saracak beni kim sevecek

Dur dokunma yüreğim acıyor
Sevme beni sevdalardan vurgunlar yedim
Bana çok gördüğün aşkı sen ellere ver

Terkedilişim ilk değil alışır gönlüm
Sevilmeden sevmek var ya o daha beter
Hadi beni öldür beni unut

Hadi beni göm yalnızlığa
Hadi bana hepsi yalan de Beni bırakma...

Git. Yüzüme öyle bakma git. Hiç durma, bir gidenin bir daha asla giremeyeceği kapı orada, git. Hiçbir şey açıklamak zorunda değilsin. Giderken söyleyecek şey bulamaz insanlar. Sen bahanelerin arkasına sığınanlardan olma, git.

(Oysa daha doyamadım sana... Kokunu yeterince çekemedim içime... Yapacağımız ne çok şey vardı... Neler planlamıştık... Şimdi ne yapacağım ben? Nasıl duracağım ayakta? “Kal” desem kalır mısın yar? Nasıl istiyorum yalan bile olsa “Bu gidiş sadece zorunluluktan, bekle beni döneceğim” demeni...)

Her aşk biter, sen de git. Hem zaten biteceği daha baştan belli bir aşktı bizimkisi. Sen gitmesen belli ki bir gün ben gidecektim. Herkes kendi tercihini yaşar ve sen tercihini yaptın. Rahat ol, git. Aklın kalmasın burada. Dramatik vedaların kahramanları olmayalım, git.

(Benim aklım sende kalacak. Sadece aklım değil yüreğim de... Bitmezdi bizim aşkımız. Asla terk etmezdim seni. Benliğimi, varlığımı, hayatımı adamıştım ben bu aşka. Beni tercih etmeni isterdim, benimle yaşamanı isterdim. Şimdi kimi ya da neyi seçtiğinin ne önemi var artık? Ağlayacağım ardından, kahretsin ağlayacağım...)

İstersen dost olabiliriz, haberleşiriz birbirimizle. Mutlu olmanı isterim. Sen mutluluğu hak eden bir insansın. Elbette ben de mutlu olacağım merak etme, git. Hayatımıza başkaları girecek ve biz belki de birlikte yaşadıklarımızı bir süre sonra hatırlamayacağız bile, git. Hangi yara kabuk bağlamamış ki bugüne kadar? Hangi ateş sönmemiş ki? Yapman gerekeni yap, git.

(Sensiz mutlu olabilir miyim ben yar? Unutulabilir misin bu kadar kolay? Yaşadığımız onca şeyi silebilir miyim? Mümkün değil, seni içimden çıkarıp atmam mümkün değil. Biliyorum, hiçbir ilaç iyileştirmeyecek senin açtığın yarayı. Senin yaktığın sevda ateşi hiçbir zaman sönmeyecek. Senin mutlu olmanı istediğim de yalan. Mutlu olma yar, benim gibi sen de mutlu olma. Belki o zaman, yeniden dönersin bana...)

((benim aklım sende kalacak.sadece aklım değil yüreğimde...bitmezdi bizim aşkımız..asla terk etmezdim seni..benliğimi hayatımı varlığımı adamıştım ben bu aşk'a..beni tercih etmeni isterdim..şimdi kimi, yada neyi seçtiğinin ne önemi varki artık? Ağlayacağım ardından..kahretsin yıkılacağım..))

Hadi zaman geçiyor artık, git. Hem neden suratın asık? Sevinmelisin gittiğine. Aslında sana teşekkür etmeliyim. Beni bu aşkın yükünü taşımaktan kurtardığın için. Rahatladım biliyor musun? Bende kalan birkaç parça eşyanı de gönderirim ardından. Fırsat buldukça ararım seni, haydi git.

(Gitme benim güzel sevdalım, gitme. Beni bu aptal dünyada bir başıma bırakıp gitme. Gidip de yüreğimi öldürme. İçim acıyor, kalbim sıkışıyor. Ben asıl sensizliğin yükünü taşıyamam gitme. Ne olur, gitme...)

((gitme sevdiğim,gitme!! Beni bu dünyada bi çare yanlız bırakıp gitme!! Gidip de yüreğimi öldürme..içim acıyor,kanım çekiliyor,kalbim sıkışıyor..ben asıl sensizliğin yükünü taşıyamam gitme..ne olur gitme!!..))